زبان پارسى با وجود اينكه امروز اهميت قديم خود را از دست داده، هنوز جزوى از گروه زبانهاى پر محتوى جهان به حساب ميايد. همانطور كه ميدانيم اين زبان در درجه اول در ايران و افغانستان و تاجيكستان صحبت ميشود. اما در اينجا و آنجا جزيره هاى فارسى بيان مشاهده ميشوند.اين جزيره ها امروزه در قسمتهايى از ازبكستان، گرجستان، قرقيزستان، كوههاى پامير، هندوستان و پاكستان و آذربايجان قرار دارند. امروزه بعضيها از اين انتقاد ميكنند كه اين زبان تحت تاثير و يا هجوم زبانهاى ديگر قرار گرفته. من فكر ميكنم كه اين حركت تا وقتى كه هويت زبانى را نشكند، بسيار مفيد است. اگر كلمه را به عنوان آئينه تجربيات نسلهاى متعدد اقوام قبول داشته باشيم، ميتوانيم به دور از تعصب به محتوى آن پى ببريم. ناگفته نماند كه آب بى حركت، ميگندد و زبان پارسى ما نيز نفوذ كثيرى در زبانهاى ذيگر مانند تركى، عربى و بعضى از لهجه هاى يهودى داشته است.